این مقاله به بررسی اثرات سیاستهای بازار کار و عوامل تعیین کننده رشد اقتصادی بر نابرابری درآمد در ایران با استفاده از یک الگوی کلاسیک و روشهای سری زمانی همچون الگوهای خود رگرسیو برداری (VAR) می پردازد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد از میان مولفه های رشد اقتصادی، سرمایه انسانی در بلند مدت تاثیر مثبتی بر نابرابری دارد. همچنین سرمایه فیزیکی در کوتاه مدت و میان مدت اثرات مشهودی بر نابرابری ندارد ولی در بلندمدت نابرابری را تشدید می کند. علاوه بر این، سیاستهای بازار کار تاثیرات قابل توجهی بر نابرابری درآمد دارند. برای بررسی نحوه حرکت به سمت تعادل، در صورت بروز عدم تعادل از الگوی تصحیح خطا استفاده شد که در این رابطه می توان نتیجه گرفت در صورت بروز عدم تعادل در هر دوره، 6 درصد از عدم تعادل از بین می رود.